Sveitarsæla
Ég og Rúnar kíktum í sveitina um helgina og mikið var það yndislegt að komast frá borginni. Þessi yndislega tilfining sem að grípur mann þegar að maður stígur út úr bílnum og maður heyrir.. ekkert. Það er þessi yndislega þögn. Og að vakna á morgnanna við hrossagaukinn. Ómetanlegt. Svaf reyndar ekkert rosalega vel þar sem að Rúnar ætlaði að vera svo góður við mig að slökkva á ofninum. En í myrkrinu hafði hann óvart sett hann á fullt og við vöknðum nær dauða en lífi úr hita 2 tímum seinna. Ég rétt náði að teygja mig til að slökkva á ósköpunum.
Fyrir þá sem að ekki vita þá er lítil barn að vaxa í mallanum á mér og því virðist líða afar vel þar. Mér aftur á móti líður ekki eins vel. Öll frekar illa haldin af þessu sem að er meðal annars ástæðan fyrir því að ég hætti á leikskólanum. En þetta hlýtur nú að fara að lagast.
Svo verð ég líka að fá að monta mig af fallega manninum mínum. Hann er semsagt að útskrifast næsta föstudag og þá tvöfalt. Stúdent af félagsfræðibraut og húsasmiður.
Jæja.. 12v og 6dagar


hae astin min. leidinlegt ad heyra ad ter lidur ekki enn betur, tetta hlytur ad fara ad lagast, eg neita ad trua odru!
eg var ad henda inn staerdarinnar bloggi, bara svo tu vitir
…. sakna tin!!
TIL HAMINGJU RUNAR!!
XXXXXXX
Hey, manstu þegar við gátum ekki sofið útaf rjúpunni fyrir utan sumarbústaðinn á Egilsstöðum?? Sáum fyrir okkur ilmandi rjúpusteik á hverjum morgni því okkur dreymdi um riffil og góða veiðiferð…bítlarnir voru í hávegum hafðir í þeirri ferð